Η συνήθεια της… Δρομιάδας

Η συνήθεια της… Δρομιάδας

Τα τελευταία χρόνια είχε γίνει της μόδας να κλείνουν οι δρόμοι γιατι έχουμε κάποιο Run (τρέξιμο).

Υπήρχε ο κλασικός Μαραθώνιος (και τα 3, 5, 10 χιλιομετρα επίσης), ο Ημιμαραθώνιος (με τις μικρότερες αποστάσεις αντίστοιχα), ο αγώνας για τον Καρκίνο του στήθους και μετά προστέθηκαν τα βραδινά Run απο γνωστές μάρκες αθλητικών, από γυμναστήρια, για τον Αγιο Βασίλη, απο κανάλια, από περιοδικά, κτλ κτλ…

Κάποιοι γκρίνιαζαν για τους κλειστούς δρόμους, κάποιοι έτρεχαν να γραφτούν σε όλα αυτά, κάποιοι κάθονταν στον καναπέ τους και ασκούσαν κριτική τύπου… μας ψεκάζουν.

Κάπου ευτυχώς μειώθηκε η ένταση τους γιατί η αλήθεια είναι ότι πια είχαν χάσει το νόημα τους. Οι κλασικές διοργανώσεις έμειναν και την ίδια στιγμή πιστοί έμειναν και οι κλασικοί συμμετέχοντες… Οικογένειες, παρέες, εταιρίες. Κάπως μέσα σε αυτούς προστίθενται άτομα που λένε ας δοκιμάσουμε και εμείς. Καλά κάνουν. Η ουσία είναι η συμμετοχή.

Φτάνει η μέρα και λες πως να πάρω το σώμα μου να το πάω για τρέξιμο ή περπάτημα (στην προκειμένη περίπτωση). Στην ερώτηση ποιός είναι ο στόχος σου… η απάντηση είναι: Να τερματίσω!!!

Άλλοι κρατάνε στο αρχείο τους τον χρόνο που έκαναν και ο στόχος τους είναι ο επόμενος καλύτερος χρόνος. Άλλοι υπερβάλλουν, τραυματίζονται και δεν ξανασυμμετέχουν! Άλλοι μέσα στην τρέλα τους τρέχουν σαν να χορεύουν ελεύθεροι.. κάπως σαν την Φοίβη απο τα Φιλαράκια.

Ξεκινάει η διαδρομή και ακούγεται: Βρε παιδιά έχουμε πολύ ακόμα… και κάπου χιλιάδες άτομα γελάνε. Πρώτος πραγματικός στόχος επιτεύχθη. Να γελάσεις.

Αλλοι περπατάνε και χάνουν χρόνο βγάζοντας σέλφι…

“Α, δεν έκανα τόσο χρόνο… Αφαίρεσε τον χρόνο της σελφι»…

Άλλοι ακούνε μουσική…»Με εμπνεέει ο Παντελίδης, μόνο τότε τον ακούω».

Ένας «επαγγελματίας δρομέας-αθλητής» και μπαμπάς τρέχει με τον γιό του όταν σταματά για λίγο να βοηθήσει μια κοπέλα και να της δείξει πως πρέπει να αναπνέει σωστά.

Το σίγουρο στις… δρομιάδες είναι ότι προκαλείς τον εαυτό σου, είσαι μόνος σου με την σκέψη σου, καθαρίζει το μυαλό, επικεντρώνεσαι στην διαδρομή, στην αναπνοή, στην προσπάθεια σου. Χιλάδες κόσμου γίνονται ένα.

Παίζει μουσική που σου δίνει ρυθμό.

Τελειώνει η διαδρομή… παίρνεις το μετάλλιο σου και μετά συνεχίζεις την βόλτα σου στην πόλη και κανονίζεις για την επόμενη φορά σε διαφορετική διαδρομή.

Αλ.

print

Σχόλια αναγνωστών

comments

TAGS