Μάκης Προβατάς | Η απλήρωτη εργασία στον ΔΟΛ και το Αμπρακατάμπρα

Έχει πάντοτε πολύ ενδιαφέρον να αντιλαμβάνεσαι ότι ζεις «την Ιστορία σε ενεστώτα χρόνο»…

Στον ΔΟΛ, τον Ιανουάριο του 2016, όταν η καθυστέρηση στη πληρωμή του μισθού μας πάτησε το τρίμηνο άρχισε να υπάρχει η ‘βάσιμη ανησυχία’. Γνωρίζουμε τον ‘άγραφο νόμο’ που λέει ότι το τρίμηνο στην καθυστέρηση πληρωμής είναι κομβικό, και πλέον η κατάσταση αρχίζει να γίνεται δύσκολα αναστρέψιμη, εκτός αν συμβεί κάτι πολύ επιδραστικό.

Να πω ότι, μέχρι τότε, για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές των μισθών, πάντοτε υπήρχε γραπτή ειδοποίηση και όλοι στο κτίριο, κυρίως οι πιο παλιοί, έλεγαν ότι «ο Ψυχάρης έχει ένα αποδεδειγμένο θετικό: κρατάει το λόγο του σε ό,τι λέει σε σχέση με τις πληρωμές». Αυτό το έλεγαν ακόμα και οι ‘ΑΝΤΑΡΣΥΕΣ’ και οι ‘ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ’ εργαζόμενοι, και έχει πολλούς τέτοιους ο ΔΟΛ. Έτσι, τους πρώτους μήνες του 2016, όταν άρχισαν να υπάρχουν οι πρώτες ‘ασυνέπειες’, οι πιο πολλοί είπαμε ότι «για να αθετεί το λόγο του ο Ψυχάρης, υπάρχουν μεγάλα οικονομικά ζόρια στο μαγαζί». Ταυτόχρονα, όλοι ξέραμε, ότι έρχεται μια κομβική ημερομηνία για τον ΔΟΛ, άρα και για εμάς, προς τις τράπεζες, που ήταν η 31η Δεκεμβρίου 2016. Μετά ήρθαν οι Τράπεζες.

Επειδή δεν είχαμε χάσει την κοινή λογική μας, η συντριπτική πλειοψηφία, λέγαμε πάντα ότι την ευθύνη για το ότι έφτασε εδώ ο ΔΟΛ, την έχει προφανώς, κατ αρχάς, η ιδιοκτησία με τα μεγάλα λάθη ετών, όμως, το ίδιο προφανώς, έχει και η κυβέρνηση με τις μεγάλες πιέσεις που “νομότυπα” ασκεί στον ΔΟΛ, σε αντίθεση με τα δικά της Μέσα ή τα Μέσα που στην πορεία της παραδόθηκαν…

Η Κυβέρνηση, με μεγάλη χαρά θα έβλεπε τον ‘ΔΟΛ του Ψυχάρη’ να κλείνει, και έτσι να έχει ένα επιπλέον ‘λάφυρο’, μετά το MEGA, να επιδείξει στους οπαδούς της. Τότε, λοιπόν, μέσα από τη διάχυτη αποθάρρυνση για το μέλλον, εμφανίστηκε στους δημοσιογράφους ‘η υπερηφάνεια να δουλεύεις στον ΔΟΛ’…

Η πλειοψηφία, αποφασίσαμε μέσα μας, και βγήκε στις συζητήσεις μας, ότι ο ΔΟΛ δεν είναι ‘ο ΔΟΛ του Ψυχάρη’, ούτε θα γίνει ο ΔΟΛ που θέλει η Κυβέρνηση. Θα συνεχίσουμε απλήρωτοι αυτό που κάνουμε στο ‘ΒΗΜΑ’, στα ‘ΝΕΑ’, στο ΒΗΜΑfm, στα site κλπ, ελπίζοντας ότι το πιο Εμβληματικό και Ιστορικό Μέσον της Ελλάδας, με κάποιο τρόπο θα σωθεί. Γι αυτό και ενώ όλοι αναγνωρίζουμε τις τεράστιες ευθύνες της ιδιοκτησίας, την ιδία ακριβώς στιγμή, όλοι νιώσαμε ως παρέμβαση στην προσωπικότητά μας την τοποθέτηση του κ.Μουλοπουλου ως τοποτηρητή στο τι θα γράφουμε και τι θα λέμε…

Κάτι ακόμα, που βγήκε ως αξιοπρεπής, δίκαιη παραδοχή, είναι ότι όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, ο καθένας για να πάρει μια συνέντευξη δήλωνε ως το πιο ισχυρό διαβατήριο «είμαι δημοσιογράφος στο ΒΗΜΑ ή στα ΝΕΑ» και μετά έλεγε το όνομα του.

Στον ΒΗΜΑfm, που κυρίως δουλεύω, είπα στον Νότη Παπαδόπουλο ότι θα πρέπει να κρατήσουμε τον σταθμό όσο πιο πολύ πάει, έστω και απλήρωτοι. Ετσι θα έχουμε στα γεράματα κάτι ωραίο να θυμόμαστε στα μπαρ που θα πίνουμε.

Αμπρακατάμπρα… που στα αραβικά σημαίνει «ρίξε τα πυρά σου μέχρι τέλους».

Μερικές φορές,ακόμα και αν είναι δύσκολα, είναι μεγάλη τύχη να ζεις “την Ιστορία σε ενεστώτα χρόνο”

print

Σχόλια αναγνωστών

comments

TAGS